Op zaterdag 20 mei, 2006 stond Oeloek in de finale van het Camuz Kleinkunstfestival. Samen met Veronique Sodano en Elske Rollema streden we om de eerste prijs van 1000,- euro. Het was een hele leuke avond en het publiek reageerde erg enthousiast op onze 30-minuten bewerking van Oeloek 2 of psychose van de Lemming.
Aan het eind van de avond was het dan toch echt tijd voor de uitslag. De jury noemde het een schizofrene uitslag, omdat de finalisten zo divers waren. Ze deelden dan ook eerst drie eerste prijzen uit op verschillende onderdelen. Oeloek kreeg de eerste prijs voor beste programma, origineelste materiaal en het feit dat wij het meest hadden te vertellen op het podium. Helaas ging de echte eerst prijs aan onze neus voorbij. Veronique Sodano ging naar huis met de 1000,- euro en de publieksprijs. Lees hier het verslag van de website van het Camuz-theater:
In een finale van ongekend hoog niveau streden Oeloek, Elske Rollema en Veronique Sodano om de hoofdprijs van het Camuz Kleinkunstfestival. Oeloek beet de spits af met wat het best omschreven kan worden als absurdistisch cabaret. Een bloedserieuze opening werd gevolgd door een spervuur van grappen en snelle scènewisselingen. Oeloek viel op door sterk visueel spel en krachtige teksten.
De jury, bestaand uit cabaretier Onno Innemee, theaterimpresario Henrike van Engelenburg, Jan Willem Entz en theaterdirecteur Rogier Helwig was uiteindelijk eensgezind in haar oordeel: Veronique Sodano, een sterke podiumpersoonlijkheid met een fenomenale zangstem wint het Camuz Kleinkunstfestival 2006. Voor Veronique dubbel feest omdat zij ook de publieksprijs won.
Juryrapport
“Goed bedacht en uitgevoerd. Mooie achterliggende gedachte (de groep vs. het individu), mooi decor, erg gelachen, intelligent, uitdagend, absurd, fysiek…de complimenten waren niet van de lucht voor de drie heren en één vrouw van Oeloek. En belangrijk, wat werd er gelachen! De ene visuele grap na de andere denderden over het podium, terwijl de tekstuele kant het visuele krachtig ondersteunde. Een terechte en onbetwiste finalist. Dat Oeloek uiteindelijk niet won was voornamelijk te danken aan de grote verschillen tussen de groepsleden onderling. Oeloek had een selectie gemaakt uit hun avondvullende voorstelling, een selectie waarin vooral werd ingezet op de visuele en dynamische kracht van Jantijn Prins. Hierdoor kregen de andere spelers bijna geen kans zich te onderscheiden. Het ensemblespel werd hierdoor onevenwichtig, de grappen te eenzijdig. De jury ziet echter een mooie toekomst voor Oeloek weggelegd!”
